Een orthodontist is een tandarts, die, na de vijfjarige opleiding tot algemeen tandheelkundige, nog een vier jaar durende specialisatie volgde in de « dentofaciale orthopedie. » Deze opleiding gebeurt aan een universiteit,en is in principe full time.
Sinds 2002 is de titel van tandarts-specialist in de orthodontie wettelijk erkend. In onze buurlanden gebeurde dit reeds ongeveer 50 jaar geleden.
Enkel tandartsen ,die de bijkomende opleiding hebben gevolgd, en exclusief de orthodontie beoefenen, kunnen erkend worden. Op dit moment zijn er ongeveer 300 specialisten in België erkend.
Elke tandarts mag orthodontische behandelingen uitvoeren ,zonder hiervoor een bijkomende opleiding te hebben gevolgd. Hij mag echter niet de titel van orthodontist voeren.
De opleiding tot specialist bestaat uit verschillende onderdelen:
Eerst en vooral zijn er de theoretische lessen, over alle aspecten van de anatomie, de groei en ontwikkeling van de kaken en het gebit, de ontwikkeling van gebitsafwijkingen, onderzoek en diagnostiek, radiologie en medische beeldvorming,de diverse behandelingsmogelijkheden en gebruikte apparatuur, psychologie,literatuurstudie, praktijkvoering, informatica en wetgeving.
Gedurende de gehele studieduur moet de assistent in opleiding ook een belangrijk aantal patiënten zelf behandelen, onder begeleiding van ervaren instructeurs.
Aan het einde van de vier jaar moet elke assistent minimaal 20 afbehandelde patiënten met uiteenlopende gebitsafwijkingen voorstellen, die door een paneel van experts worden beoordeeld.
Bovendien moeten ze gedurende hun opleiding onderzoek uitvoeren. De resultaten van dit onderzoek worden in een internationaal vaktijdschrift gepubliceerd. Aan sommige universiteiten moet er bovendien een eindwerk worden gemaakt.
De totale opleiding neemt minimaal 4500 uren in beslag, en hierbij is eigen werk en studie niet inbegrepen.
